สิ่งที่คิดได้

posted on 29 Nov 2009 08:35 by ari-shasha

. . . กำลังใจ มันสามารถสร้างขึ้นได้เอง

อยู่ที่ว่าเราจะสร้างมันมาได้ไหม หรือเลือกที่จะทำลายมัน

ขอบคุณ. . . สิ่งต่างๆที่เข้ามาให้เราเรียนรู้ เห้เรามีรอยยิ้ม หรือน้ำตา

แต่เหนือสิ่งอื่นใด คึอ ทำให้เรายังมีความรู้สึก ไม่ใช่ด้านชา ขอบคุณจิงๆ

. . . เจออะรัยอยู่ในตอนนี้ ผ่านไปให้ได้

มองโลกให้กว้างๆ คิดแต่สิ่งดีๆแล้วเราจะมีความสุข

มัวแต่ยึดติดกับสิ่งที่ทำร้ายใจเรา ก็มีแต่เราเท่านั้นที่เจ็บ

แคร์เท่าที่ควรจะแคร์ มีคนเคยบอกไว้

อาจยากที่จะก้าวผ่าน แต่ต้องผ่านไปให้ได้

มันอาจไม่เหมือนเดิม แต่ไม่เจ็บเท่าเดิม

ใจเค้า ใจเรา นึกถึงบ้าง อย่าเอาแต่ใจตัวเอง

คิด อย่าคิดในแบบของเรา คิดในแบบของเค้าด้วย

นี่อาจเปงเพียงโจทย์ที่เราต้องผ่านไปให้ได้

ข้างหน้ายังมีอะรัยอีกก็ไม่รู้

ตอนนี้ต้องฝึกใจและกายให้เข้มแข็งขึ้น

น้ำตาอาจไม่ใช่ทางออกในทุกเรื่อง

น้ำตามันไม่ได้แก้ปัญหา บางครั้งมันก็เหมือนเป็นการตัดกำลังใจเราเอง

ร้องไห้ได้ถ้าไม่ไหวจิงๆ แต่ก่อนร้องถามตัวเองรึยังว่าเราเต็มที่แล้วหรอ มันไม่มีทางออกแล้วจิงๆหรอ

น้ำตามันมีค่ามากกว่าที่จะปล่อยให้ไหลออกมากับเรื่องไรสาระ

โตขึ้น โตขึ้น และโตขึ้นด้วยตัวเอง

ไม่มีคัยอยู่กับเราไปได้ตลอดหรอก นอกจากตัวเราเอง

ทำในสิ่งที่อยากทำ แต่คนอื่นต้องไม่เดือดร้อน

ทำอะรัยไปแล้ว มั่นใจสิว่ามันต้องดีที่สุด

ทำให้ตัวเองมีค่า ถ้าเราไม่เห็นค่าของเราแล้วใครจะเห็น

ล้มแล้วลุกให้ได้เอง อย่ารอมือใครมาช่วยดึง

โลกใบนี้มันใหญ่นัก ยากนักที่จะเรียนรู้ได้หมด แต่ไม่อยากที่จะเข้าจัย

ใจสัมผัสใจ ของบางอย่างต้องใช้ใจเท่านั้นถึงสัมผัสได้

เคยคุยกับตัวเองบ้างไหม เอาแบบจิงจัง ลองดูสักครั้ง

บ้งครั้งคำตอบมันก้ออยู่ตรงหน้าเรา

ถ้าเหนื่อยมากนัก ก็พักกอ่น อย่าฝืน ย่าเพิ่งรีบ

เดินไปอย่างช้าๆ แต่มั่นคง มองให้รอบๆ

อย่าเสียใจในสิ่งที่เราแก้ไขไม่ได้ แต่ไม่ได้หามเศร้า เศร้าได้แต่อย่าเสียใจ มันแก้ไขไม่ได้แล้ว

ทำในสิ่งที่เจอและกำลังจะเจอให้ดี

ดีในแบบของเราเอง

ไม่มีใคร เพอร์เฟค หรอก เราเองก้อใช่ เพราะฉะนั้น ทำผิดบ้างเป็นเรื่องธรรมดา

แค่ยอมรับและเข้าใจมัน

อย่าคาดหวัง กับสิ่งที่ไม่แน่นอน

อย่าเพ้อฝันเกินไปฝันได้แต่อย่าลืมความเป็นจิง

มีสติอยู่เสมอ มันอาจยากที่ไม่เกินที่เราจะทำ

ปัญหาถ้าแก้ไม่ได้ก็ไม่ต้องแก้ปล่อยไว้งั้นแหละ

เมื่อเวลาผ่านไปมันอาจดี หรือแย่ลง ต้องยอมรับให้ได้

 

ปล.. หลังจากที่อ่านจดหมายของเพื่อน แล้วนั่งคุยกับตัวเอง ก้อได้ผลอย่างที่เหง หุหุ.

จดหมายตอบ

posted on 25 Nov 2009 16:17 by ari-shasha

เอนทรีนี้ เปงจดหมายที่เราประทับจัย จากเพื่อน คนหนึ่ง

ที่เราเขียนไปหามานก่อน จิงๆจะเรียกว่าจดหมายก้อไม่ถูกนัก เรียกว่าสารลับดีกว่า 555+ 

>>> สำหรับนะ สำหรับ"บรรยากาศที่ไม่ดี" ตอนนี้ แกยังรับมันไม่ได้หรอก เราก้อเคยเปงเว้ย

เรื่องเสียใจกับสิ่งที่"เปงที่รัก" มันกู้กลับคืนมายากหน่อย แต่เราเชื่อ สักวันแกจะดีขึ้น

 

บางครั้ง สิ่งที่อยู่ตรงหน้า ข้างหน้าตรงนี้ แกก้อมีทั้งที่ชอบและก้อไม่ค่อยชอบแหละ

บางเรื่อง เรื่องที่แกรุ้สึกแย่อยู่ตรงนี้ เผื่อใจไว้บ้าง เวลาที่เสียใจ จะได้ไม่เสียมันไปทั้งหมด

ร้องไห้หน่ะได้ แต่ร้องแค่ครั้งเดียวก้อพอ ทำในสิ่งที่แกอยากทำ แกอยากทำรัย แกทามไปเลย

แคร์เท่าที่ควรแคร์ ถ้าคนๆนั้นไม่ใช่คนที่เค้าให้ใจหมดแกอย่างพ่อแม่

ให้ใจคนหน่ะ.....ได้ แต่ต้องทำใจไว้ด้วย ว่าเค้าให้ใจแกกลับมา รึไม่ให้ใจแกกลับมา นั่นก้อสิทธิ์ของเขา เขาไม่ผิด

ใจของแกอ่ะ ก้ออยุ่ที่แก ใจของเขา ก้ออยู่ที่เขา

 

ที่ที่แกอยุ่ มันอาจใช่ รึไม่ใช่ก้อได้ แต่ไม่ได้หมายความว่า"แกต้องอยุ่ไม่ได้"

อย่างในเพลงที่เรารักงัย "ในโลกแห่งความฝัน และวันที่เปงจิง เรื่องราวทุกสิ่ง ต่างกันมากมาย "

ทำในสิ่งที่แกอยากทำ และควรจะทำ แท่นั้นแหละแก ช่างชีวิตตอนนี้

 

คนที่เข้ามาทำให้แกรุ้สึกรัก ชอบ โกด หลง ได้ซะมากมาย แกควรขอบคุณเค้านะ

เพราะคนที่เข้ามาในชีวิต เข้ามาให้เราเรียนรู้ รู้ที่จะรู้สึกได้เท่านั้นแหละ

ขอบคุณเค้า ที่เข้ามาเติมเต็มชีวิตในส่วนๆนั้น

ขอบคุณเค้า ที่เข้ามาให้ได้หัวเราะ ได้ร้องไห้ซะมากมาย อย่างน้อย เวลานั้น ช่วงนั้นหัวใจแกจะได้เคลื่อนไหวบ้าง

 

เราเชื่อว่าโลกเนี้ย สวยงามนะ จริงๆนะ ตอนนี้เรากอ้แย่ๆเรื่องเพื่อน อยู่เนี่ยแหละ แย่มากด้วย แต่ไม่รู้ดิ เราทำไมไม่อยากแย่ก้อไม่รู้

อยุ่กับตัวเองมากๆ คุยกะตัวเองเยอะๆ เราทำไป และได้อารัย ถ้าทำไปโดยที่ไม่หวังสิ่งตอบแทน นั่นแหละดี

แต่ต้องดุด้วย เราเจ็บไหม ตอนนี้เราอ่ะ เจ็บชิบหายเลย แต่ข้างในความเจ็บนี้ยังมันยังดีอยู่

 

แยกแยะในเรื่องที่ควรแยกแยะ ตอนนี้มันยากไปที่จะคิด แกยังก้อไม่ต้องคิดก้อได้ ไม่ผิดหรอก

เดินไปในทางของแกแหละ อย่าลืมขอบคุณคนร่วมทางด้วย ใก้ค่าเส้นทางนั้น วันนึงมันจะให้ค่าแก

เราคอยดูอยู่นะ

 

เก็บกระดาษแผ่นนี้ไว้ ไว้อ่านในวันที่แกรู้สึกแย่ๆ ไม่มีกำลังใจเดินต่อ กำลังใจอ่ะ มันสร้างได้เอง เราเชื่อ

ถ้าไม่อยากเดินต่อไป แกก้อนั่งลงเลย คุยกะตัวเอง มีแรงพอค่อยลุกเดินต่อไป. . . อย่างมั่นคง<<<

. . . .ขอบจัยแกจิงๆนะไอตัวเล็ก ตอนนี้อาจจะยังไม่รู้สึกดีเท่ารัย แต่รู้สึกอบอุ่นขึ้นเยอะเลย. . . .  

MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com

ไม่ไหวแล้ว

posted on 24 Nov 2009 20:44 by ari-shasha

ใกล้ช่วงสอบเข้ามาทุกทีแล้วสิ

เอางัยดี ไหวไหม"ไอมด"

อืม...ไม่รุสิ ตอนนี้ความรู้สึกไม่พร้อมสักอย่าง

ทั้งร่างกาย และจิตใจ

ยังเปงหวัดอยู่เลย เฮ้อ....เริ่มชินแล้ว

แต่ไออาการปวดไซนัสนี่สิ เริ่มเปงปัญหา

วันนี้ไปซื้อใบดรีอปมา คือกะว่าจะดร๊อป "strenght"

แบบว่าไม่ไหวอ่ะ เจอ เครื่องกล 2 ตัวซ้อน

แต่พอมานั่งคิดดู. . . บวกกับคุยกับจาร์หลายๆท่าน

ก้อเกิดการลังเล แบบว่าเราเองก้อยังไม่ได้ลองสู้ช่ายป่ะ จะดร๊อปเลยหรอ

อืม. . . .เอางัยดีอ่า เฮ้อ แต่ว่าปี 3 มานก้อเรียนหนักนะ ทั้ง2เทอม

ไหนจะลง static อีก เอางัยดีกับชีวิต หรือเก็บstatic ไปลงปี4 เทอมแรก

ง่าๆๆ สับสนโว้ยยย คัยใช้ใหนเราเลือกวิดวะ ที่นี่ ว่ะ

ก้อเลือกของเราเองนี่หว่า.....

แง่ๆๆ เกลียดเดกภาคเครื่องโว้ยยยยยย จาเรียนเก่งกานไปไหน

สงสานเพื่อนภาคอื่นบ้างดิ แง่มๆๆๆๆ

เหยียบได้เหยียบกันไป เฮ้อ...... ทามมัยวิชาภาคเครื่องมานต้องเปงวิชาพื้นฐานของวิดวะอ่า

ฮือๆๆ เรียนไปก้อไม่ได้ใช้ เฮ้อ คนคิดหลักสูตรก้อเนอะ

จาร์ภาคนั้นก้อออกข้อสอบได้ยากมากมาย เวลาเดกทามไม่ได้ก้อภูมิจัยยยย

สุดท้ายทุกอย่างก้อ บางมดชัวร์ 

ความจำเสื่อม

posted on 23 Nov 2009 10:00 by ari-shasha

 

>>> จะเปงการดีแค่ไหนกันนะ ถ้าคนเราสามารถลบเรื่องราวที่เราไม่อยากจำไปได้

ไม่ต้องคิดมาก ไม่ต้องนึกถึง ไม่ต้องไปจดจำมันแล้วเอามานั่งคิดมาก

ไม่รุสิบางครั้งก้ออยากจำความเสื่อม เผื่อจะได้ลืมเรื่องราวร้ายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต

จะเรียกว่าอ่อนแอก้อได้ แค่ตอนนี้ไม่อยากอยู่กับมัน ก้อแค่นั้นเอง

ถ้าเรื่องความทรงจำได้ก้อดีสิเนอะ เราเองก้อคงเลือกจำแต่เรื่องดีๆ ที่เข้ามาในชีวิต

ส่วนเรื่องที่มันร้ายมากๆ ก้อเลือกที่จะลืมมันไป แต่ทำงัยได้ มันเปงความทรงจำของเรา

อยู่กับเราไปตลอด... นอกซะจากจะมีอารัยมาทามให้ลืมมันไป

มีเรื่องราวมากมายที่อยากจะลืม แต่คงทำไม่ได้ ที่ทำได้คงทำแค่วันนี้ให้ดีที่สุด

มีหลายคนโชคดี ที่เค้าสามารถลืมเรื่องราวร้ายๆ  

แต่ก้อไม่รู้ว่ามันเปงสิ่งที่ดีรึป่าว คนที่เค้าลืมได้จิงๆมีความสุขรึป่าว

อันนี้เราเองก้อไม่รู้ เพราะเราเองยังไม่เคยเจอมันสักที

เหมือนตอนนี้กำลังบาดเจ็บเลยอ่า ถึงได้อ่อนแอแบบนี้

ฟังเพลง ผู้ป่วยความจำเสื่อม แล้วนึกถึงตัวเองอ่ะ

ไม่ใช่ว่าเราอกหักหรอกนะ แต่เปงเพราะเพื่อน

ไม่รู้จะบรรยายงัย แต่ว่าตอนนี้อยากลืมช่วงเวลานี้

ช่วงเวลาที่ไปทะเล มันเปงความทรงจำที่ไม่ดีเลย กับทะเลครั้งนี้

ทามมัยต้องปล่อยให้เพื่อนเข้ามามีอิทธิพลกับเรามากขนาดนี้

แต่ก้อแปลกเนอะ กับเพื่อนบางคนไม่ใช่เพื่อนที่เดินอยู่ในกลุ่ม

แต่มันก้อเปงคนแรกที่เรามีปัญหาแล้วโทรหา

เปงคนแรกที่โทรไปร้องไห้ด้วย

เปงคนแรกที่มันเค้าจัยเรา พอๆกับเราเข้าจัยมัน โดยไม่ต้องพูดอารัย

เปงคนแรก ที่อยู่ข้างๆ ในยามที่ไม่มีคัย

ก้อไม่รู้มานมาได้งัย แต่ที่รู้คือตอนนี้เรากะมานเหมือนกานมากๆๆ

ความเหมือนที่มีความต่าง เพื่อนที่ไม่ต้องเดินด้วยกัน

แต่เวลาไม่มีคัยรู้แค่ว่ามีมานก้อพอ

เมื่อวานก่อนได้รับโปรการ์ดจากมาน แต่จำเนื้อห่าไม่ได้แล้วอ่ะ ไว้เด๋วเอามาลงอ่ะกาน

เขียนอาจไม่ซึ่งอะรัย แต่รับรู้ได้ถึงมานเลย. . . .

ต่างจากเพื่อนที่อยู่ข้างๆตรงนั้น....

เรื่องราวมากมาย ผ่านเข้ามาในชีวิต

ปีนี้ก้อกำลังจะผ่านไป ปีหน้ากำลังจะมา เวลาก้อเดินผ่านไปเรื่อยๆ

แต่ทามมัยนะ เวลาถึงไม่ช่วยให้เราลืม เรื่องราว ตรงนี้เลย. . .

>>> เหงา. . . . คำๆเดียว แต่ความหมายมันจิงๆคืออารัยอ่ะ <<<

ปล. ขอบคุนนะที่อยู่ข้างๆกายกันเสมอ ไม่ช่ายตัวนะ แต่เปงหัวใจ 

ปล. เราเองก้อเข้าจัยแกนะ ฟาง.... 

ป่วย & ลมหนาว

posted on 20 Nov 2009 18:21 by ari-shasha

>>> หยุดเรียนมา 3 วัน เนื่องจากการเปงหวัด

หรือเรียกง่ายๆไข้ประจำปี 55++ นึกว่าปีนี้จะไม่มาทักทายซะแหละ

ระหว่างเปงหวัดบ่อยๆ กับเปงครั้งเดียวหนักไปเลย อย่างไหนดีกว่ากันนะ

ตอนนี้อาการดีขึ้นมากแล้ว แต่ยังมีน้ำมูกอยู่ หูก้อยังอื้ออยู่มากมาย หายใจไม่ออกบ้างเปงบางครั้ง 55+

การเปงหวัดครั้งนี้ผลอาจมาจากการหนีเที่ยวทะเล แงๆๆ

พุ่งนี้จะไปหาหมออีกรอบ แม่สั่งมา เหอๆ กินแต่ยาน่าเบื่อชะมัด

วันๆก้อไม่ต้องทามอารัยอ่ะ เอาแต่นอน อยากกินไอติมก้อไม่ได้กิน

น้ำเย็นก้อกินไม่ได้ กินอะรัยก้อไม่อร่อย แปลกดีเนอะ

เปงหวัดแล้วมัยต้องขมคอ.....

วันจันไปเรียนต้องไปตามงานที่เพื่อนอีก streng จาร์แกจะสอนไปถึงไหนแล้วอ่า..

>>> เริ่มมีลมหนาวมาแล้วอ่ะ แถวบ้านเราอ่ะ(นครปฐม)

อาจเปงเพราะใกล้เข้าเดือนธันวา แล้วมั้ง......

ไม่อยากหั้ยหมดปีนี้เลยอ่ะ ยังมีอะรัยอีกหลายอย่างที่เรายังไม่ได้ทำเลยอ่ะ

คัยว่าขึ้นปีใหม่ก้อเหมือนกับการเริ่มอ่ะรัยใหม่ๆ เราว่ามานก้อจิงในบ้างครั้งนะ

แต่สำหรับเราจะปีใหม่หรือปีเก่า อะรัยมาก้อเหมือนๆเดิมอ่ะ

ที่เปลี่ยนก้อคงเปงอายุเราที่เพิ่มขึ้น (อันนี้ไม่ค่อยดี 55+) แล้วก้อประสบการณ์ที่มากขึ้น

การที่จะเริ่มสิ่งใหม่ๆ เราว่าไม่จำเปงต้องรอให้ปีใหม่หรอก

อยุ่ที่ตัวเราเองมากกว่าว่าพร้อมที่จะเริ่มกับสิ่งใหม่ๆรึป่าว...

ถ้าเราไม่พร้อมเวลาก้อไม่ช่วยอ่ะรัย...

ไม่รุทามมัยนะ เราถึงรู้สึกว่าเวลาในช่วงหน้าหนาวเดินเร็วเหลือเกิน

อาจเพราะพระอาตย์ลาโลกไปเร็วรึป่าว เค้าว่ากันว่าหน้าหนาวมักมืดเร็วกว่าหน้าอื่นๆ

ว่ามั๊ย? ว่าหน้าหนาวทามหั้ยคนอ่อนแอมากกว่าหน้าอื่นๆ ทามหั้ยหลายๆคนอยากมีความรัก

ทามหั้ยหลายๆคนเหงามากว่าเดิม . . . .  รวมทั้งตัวเราด้วย

 

ปล. เพลงนี้คงโดนจัยหลายคน